Lihim ng Dalawang Puso

Kabanata 1

Bawal na Halik sa Tag-ulan

Nanginginig ang kamay ko habang inaabot ang sobre. Kulay krema, may elegante calligraphy na nakasulat: "Para kay Sabel." Sabel. Ang pangalang matagal ko nang itinago, ang pangalang itinatakwil na sana ng puso ko. Pero nandito pa rin, sumusulpot sa mga hindi inaasahang pagkakataon, tulad ng kidlat sa madilim na gabi.

Sampung taon na ang nakalipas mula nang iwan ko ang buhay na 'yon. Sampung taon na akong nagtatago sa likod ng pangalang "Cely," isang simpleng empleyado sa isang call center sa Quezon City. Isang buhay na malayo sa mga alta sosyedad na piging, sa mga designer gowns, at sa mapanuring mata ng aking pamilya.

Pero paano ko nga ba makakalimutan ang lahat? Lalo na't sa tuwing umuulan, bumabalik ang lahat ng alaala.

Bumuntong hininga ako at binuksan ang sobre. Isang imbitasyon. Isang imbitasyon sa kasal. Hindi ko na kailangang basahin pa ang pangalan ng ikakasal. Alam ko na. Nararamdaman ko. Ang pangalang halos araw-araw kong binabanggit sa panaginip.

"Sabel, pwede bang paki-check itong report?" Biglang sabi ni Janice, ang aking katrabaho. Nagulat ako at halos mabitawan ko ang imbitasyon. Mabilis ko itong itinago sa ilalim ng keyboard ko.

"A-Ah, oo, Janice. Saglit lang," sagot ko, pilit na pinapakalma ang sarili.

Ngumiti si Janice, hindi halatang may napansin. "Okay. Salamat!" Tumalikod na siya at bumalik sa kanyang workstation.

Bumalik ang tingin ko sa imbitasyon. Ang pangalan ni Fred, nakasulat sa makintab na papel, kasama ang pangalan ng kanyang mapapangasawa – Sofia. Sofia. Ang babaeng pinili niya. Ang babaeng nararapat sa kanya. Hindi ako.

Kinagat ko ang aking labi. Hindi ko dapat ito iniisip. Dapat akong maging masaya para sa kanya. Pero bakit ganito ang nararamdaman ko? Bakit parang dinudurog ang puso ko sa bawat pagtibok?

Lumipas ang mga oras na parang walang nangyari. Nagpanggap akong abala sa trabaho, nakikinig sa mga customer na nagrereklamo tungkol sa kanilang internet connection. Pero sa loob-loob ko, naguguluhan pa rin ako. Dapat ko bang puntahan ang kasal? Dapat ko bang saksihan ang pag-iisang dibdib ng lalaking minahal ko nang higit pa sa aking sarili?

Alam ko na bawal. Alam ko na mali. Pero hindi ko mapigilang magtanong sa sarili ko: Kaya ko bang tiisin na hindi siya makita sa araw na 'yon?

Pagkatapos ng shift ko, naglakad ako pauwi sa aking apartment. Maliit lang ito, sapat na para sa akin. Walang mga alaala ng nakaraan, walang mga paalala ng aking dating buhay. Pero sa gabing ito, parang pinupuno ng mga multo ang bawat sulok ng aking silid.

Binuksan ko ang aking laptop at nag-search tungkol sa kasal. Gaganapin ito sa isang malaking simbahan sa Makati. Ang reception ay sa isang five-star hotel. Lahat ng mga importanteng tao ay imbitado.

Bigla akong nakaramdam ng kaba. Hindi ako nababagay doon. Isa na akong ibang tao. Isang taong hindi kayang makipagsabayan sa kanila.

Pero may isang bagay na hindi ko kayang itanggi. Gusto ko siyang makita. Gusto kong makita si Fred. Kahit sa huling pagkakataon.

Kinuha ko ang aking cellphone at nag-dial ng numero. Isang numero na matagal ko nang hindi tinatawagan. Isang numero na alam kong magdadala sa akin sa kapahamakan.

"Hello?" sagot ng boses sa kabilang linya. Isang boses na kilalang-kilala ko.

"Tita Elena? Ito po si Cely," sabi ko, nanginginig ang boses.

Tumahimik sa kabilang linya. Alam kong nagulat siya. Alam kong hindi niya inaasahan ang tawag ko.

"Cely? Ikaw ba 'yan? Saan ka ba nagpunta?" tanong niya, may halong galit at pag-aalala.

"Tita, gusto ko lang po sanang magtanong… tungkol kay Fred," sabi ko.

"Bakit mo pa siya tinatanong? Magpapakasal na siya, Cely! Tapos na ang sa inyo!"

"Alam ko po. Pero… gusto ko lang po malaman kung… kung masaya ba siya?"

Tumahimik ulit si Tita Elena. Pagkatapos, bumuntong hininga siya. "Cely, hindi ko alam kung dapat ko itong sabihin sa iyo, pero…" Huminto siya, parang nag-aalangan. "…Hindi siya masaya."

Nabitawan ko ang aking cellphone. Hindi masaya? Paano nangyari 'yon? Akala ko ba ito ang gusto niya? Akala ko ba ito ang tama?

"A-Anong ibig niyong sabihin, Tita?" tanong ko, halos hindi na makapagsalita.

"Cely, may lihim si Fred. Isang lihim na posibleng sumira sa kanyang kasal. Isang lihim na… may kinalaman sa iyo."

Napatayo ako. Isang lihim? Tungkol sa akin? Ano na naman ito? Bakit hindi ako makaalis sa buhay na ito? Bakit kailangan pa rin akong guluhin ng nakaraan?

"Ano pong lihim 'yon, Tita? Sabihin niyo po sa akin," pakiusap ko.

Tumahimik ulit si Tita Elena. Pagkatapos, sa isang mahinang boses, sinabi niya ang mga salitang nagpabago sa lahat.

"Cely… hindi alam ni Sofia… na ikaw pa rin ang mahal ni Fred."