Kırmızı Ruj Lekesi

Bölüm 1

Kırmızı Ruj Lekesi

Bordo kadife koltuğa düşen tek kırmızı ruj lekesi, sanki bir cinayetin kanıtı gibiydi. Odayı dolduran pahalı parfüm kokusu, viski ve küllerin acı kokusuyla karışıyordu. Dudaklarımda kalan acı tat, dün gece yaşananların bir özetiydi.

Adım Yasemin Demir. Bu şehirdeki en güçlü avukatlık bürolarından birinin varisiyim. Hayatım, babamın imparatorluğunu devralmaya hazırlanmakla geçti. Ama benim hayallerim, babamın planlarından çok farklıydı.

Dün geceki davet, babamın en büyük rakiplerinden biri olan Demirkan Holding'in veliahtı Aras Demirkan'la tanışmam içindi. İki ailenin birleşmesi, iş dünyasında büyük bir deprem yaratacaktı. Ama ben, Aras Demirkan'ın gözlerindeki karanlığı gördüğüm an, bu evliliğin bir felaket olacağını anladım.

Aras, buz gibi bakışları ve keskin çenesiyle tam bir kötü çocuk imajı çiziyordu. Etrafındaki kadınlar onun cazibesine kapılırken, ben sadece tehlikeyi hissediyordum. Onunla konuşurken, her kelimem bir meydan okuma, her bakışım bir savaştı.

"Demirkan ve Demir... Kulağa hoş geliyor, değil mi Yasemin Hanım?" diye sordu Aras, sesi ipek gibiydi ama altında çelik gibi bir sertlik vardı. Elindeki viski bardağını yavaşça çevirirken, gözleri beni delici bir şekilde tarıyordu.

"İsimlerin birleşmesi her şeyi çözmüyor, Aras Bey. Önemli olan, değerlerin birleşmesi," diye cevap verdim, sesimdeki meydan okumayı gizlemeye çalışmadan. Onunla aynı havayı solumak bile beni geriyordu. Babamın bu evliliği neden bu kadar istediğini anlamıyordum.

"Değerler mi? Bu şehirde değerlerin bir önemi olduğunu mu sanıyorsunuz? Burada her şey parayla ölçülür," dedi alaycı bir gülümsemeyle. Gözlerindeki karanlık, beni daha da ürkütüyordu.

"Ben farklı düşünüyorum," diye karşılık verdim, çenemi dikleştirerek. "Para her şeyi satın alamaz."

"Öyle mi? O zaman neden buradasınız, Yasemin Hanım? Neden babanızın sizi benimle evlendirmek istediğini düşünüyorsunuz?" diye sordu, sesi fısıltı gibiydi ama odadaki sessizliği delici bir şekilde yırtıyordu.

Cevap vermedim. Çünkü cevabı biliyordum. Babamın gözünde ben, sadece bir piyondu. Demirkan Holding'le birleşme, onun imparatorluğunu daha da güçlendirecekti. Benim mutluluğum, onun için hiçbir şey ifade etmiyordu.

Gece ilerledikçe, Aras'la aramızdaki gerilim daha da arttı. Her ikimiz de bu evliliğe karşıydık ama babalarımızın planları, bizi bir araya getirmeye kararlıydı. Dans pistinde, onun kollarında, bir düşmanla dans ediyormuş gibi hissediyordum. Teninin sıcaklığı, içimde hem bir arzu hem de bir nefret uyandırıyordu.

Davetten ayrılırken, Aras'ın son sözleri kulaklarımda yankılanıyordu: "Bu sadece bir başlangıç, Yasemin Hanım. Oyun şimdi başlıyor."

Eve geldiğimde, kendimi yatağıma attım ve gözlerimi kapattım. Ama Aras'ın yüzü, zihnimde beliriyordu. Onun karanlık bakışları, beni esir almıştı. Bu evliliğe engel olmalıydım. Ama nasıl?

Sabah uyandığımda, telefonum çaldı. Arayan, babamdı. "Yasemin, Aras'ın babasıyla görüştüm. Nişan tarihini belirledik. Haftaya Cuma..."

Telefonu kapattım. Haftaya Cuma... Hayatımın en büyük kabusunun başlayacağı gün. Ama pes etmeyecektim. Aras Demirkan'la evlenmektense, her şeyi yapmaya hazırdım. Hatta onunla savaşmaya bile...