Yangın Gecesi

Bölüm 1

Yangın Gecesi

Yağmur, sanki intikam alırcasına, İstanbul'un taş sokaklarına vuruyordu. Ayşe, topuklu ayakkabılarıyla sekerek, Boğaz'a nazır lüks bir partiye yetişmeye çalışıyordu. Bu partinin, onun hayatını sonsuza dek değiştireceğinden habersizdi.

Ayşe Demir, genç yaşına rağmen başarılı bir avukattı. Babası, eski bir hakim, ona adaletin ne demek olduğunu öğretmişti. Ancak hayat, her zaman adil değildi. Özellikle de söz konusu aşk olduğunda.

Parti, şehrin en ünlü iş adamlarından biri olan Demirkan Holding'in varisi, Aras Demirkan'ın doğum günü şerefine düzenleniyordu. Aras, yakışıklılığı ve acımasızlığıyla tanınıyordu. Ayşe ve Aras'ın yolları daha önce kesişmişti. Kesişme, daha çok bir çarpışma gibiydi.

İki yıl önce, Ayşe, küçük bir balıkçı köyünü Demirkan Holding'in inşaat projelerinden kurtarmak için mücadele etmişti. Aras, o zaman Ayşe'nin idealizmine gülmüş, onu küçümsemişti. Ayşe ise, Aras'ın kibirini ve umursamazlığını asla unutmamıştı.

Partinin ışıltısı ve müzik sesi, Ayşe'yi bir an için büyüledi. Etrafta dönen entrikaları, sahte gülümsemeleri ve çıkar ilişkilerini görmezden gelmeye çalıştı. Ancak, gözleri onu arıyordu. Aras Demirkan'ı.

Nihayet, kalabalığın arasında onu gördü. Koyu lacivert bir takım elbise giymişti. Saçları her zamanki gibi kusursuzdu. Gözleri, karanlık ve meydan okur gibiydi. Ayşe'nin bakışlarını hissetmiş olmalı ki, başını ona doğru çevirdi. Göz göze geldiler. O anda, etraflarındaki tüm sesler kesildi. Sadece kalplerinin ritmi duyuluyordu.

Aras, yavaşça Ayşe'ye doğru yürümeye başladı. Her adımı, bir meydan okuma gibiydi. Ayşe, yerinden kıpırdayamadı. Aras, tam önünde durduğunda, dudaklarında alaycı bir gülümseme belirdi. “Görünüşe göre, küçük avukatımız da sosyeteye karışmaya karar vermiş,” dedi, sesi buz gibiydi.

Ayşe, kendini toparlamaya çalıştı. “Ben sadece misafirim,” diye cevap verdi, sesi titrek çıkmıştı. “Sizin gibi, davetliyim.”

Aras kahkaha attı. “Davetli mi? Yoksa intikam almak için mi geldin?”

Ayşe'nin gözleri öfkeyle parladı. “Siz ne demek istiyorsunuz?”

“Biliyorum, Ayşe,” dedi Aras, fısıldayarak. “Beni asla affetmeyeceksin. Ama ben de sana kolay lokma olmayacağım.”

Aras, elini Ayşe'nin beline attı ve onu kendine doğru çekti. Ayşe, şaşkınlıkla nefesini tuttu. Aras'ın dudakları, kulağına doğru yaklaştı. “Bu gece, senin kabusun olacağım,” diye fısıldadı. Ayşe, titredi. Aras'ın sözleri, bir kehanet gibiydi. Tam o anda, bir çığlık duyuldu. Herkes, sesin geldiği yöne döndü. Havuzun içinde, bir ceset yatıyordu. Ve cesedin yanında, Aras'ın babası, Demirkan Holding'in sahibi, şaşkınlıkla duruyordu. Elindeki bıçak, kanla kaplıydı.