Dalawang Buwan, Isang Milyon

Kabanata 1

Dalawang Buwan, Isang Milyon

Nanginginig ang mga kamay ko habang inaabot ang sobre. Isang milyon. Isang milyong dahilan para kalimutan ko ang lahat ng prinsipyo ko, ang lahat ng pangarap ko, at ang lahat ng sinabi sa akin ng nanay ko. Isang milyon para magpanggap. Magpanggap na girlfriend ni Enrique Ravena.

“Sigurado ka ba dito, Denise?” tanong ni Ate Gina, ang matalik kong kaibigan at kasama sa trabaho sa coffee shop. Nag-aalala ang mga mata niya. Alam niya kasi ang sitwasyon ko. Alam niya na halos wala na kaming makain ni Nanay, at ilang araw na lang ay mapapalayas na kami sa apartment.

“Wala na akong ibang choice, Ate,” sagot ko, pilit ang ngiti. “Kailangan ko ‘to para kay Nanay.”

Si Enrique Ravena. Ang pinakaguwapong lalaki sa buong Pilipinas. Ang bilyonaryong CEO ng Ravena Corporation. Ang lalaking hindi ko pinangarap na makikita man lang sa personal, lalo na sa ganitong sitwasyon. Isang private meeting sa isang mamahaling restaurant sa Makati. Ako, na nakasuot lang ng simpleng dress na binili ko sa ukay-ukay, at siya, na parang galing sa isang fashion magazine.

“Miss de Guzman,” bati niya sa akin, ang boses niya ay kasing-smooth ng silk. “Salamat sa pagpunta.”

Tumango lang ako, halos hindi makatingin sa mga mata niya. Nakakatunaw. Nakakakaba. Nakakahiya.

“Diretso na tayo,” sabi niya, walang ka-artehan. “Kailangan ko ng girlfriend. Pebrero na, at malapit na ang engagement party ng kapatid ko. Gusto ng pamilya ko na ipakilala ko ang girlfriend ko. Pero wala akong girlfriend.”

Napalunok ako. Parang napasukan ng bara ang lalamunan ko. “At bakit ako?” tanong ko, kahit alam ko na ang sagot.

“Nakita kita sa coffee shop,” sagot niya, simpleng sagot. “Maganda ka. Mukhang disente. At higit sa lahat, kailangan mo ng pera.”

Ang kapal ng mukha niya. Pero totoo naman. Kailangan ko ng pera. Sobrang kailangan.

“Isang milyon,” sabi niya, habang itinutulak ang sobre sa akin. “Para magpanggap na girlfriend ko sa loob ng dalawang buwan. Kasama na doon ang pag-attend sa engagement party ng kapatid ko, ang pagpapakilala sa pamilya ko, at ang pagsama sa akin sa ilang events.”

Dalawang buwan. Parang ang dali lang. Pero dalawang buwan na kasama si Enrique Ravena? Dalawang buwan na nagpapanggap na girlfriend niya? Paano kung mahulog ako sa kanya? Paano kung mahulog siya sa akin? Imposible. Bilyonaryo siya. Ako? Isang simpleng waitress lang.

“Ano sa tingin mo?” tanong niya, naghihintay ng sagot ko.

Napatingin ako sa sobre. Isang milyon. Para kay Nanay. Para sa kinabukasan namin.

“Okay,” sagot ko, halos pabulong. “Pumapayag ako.”

Ngumiti siya. Isang ngiting hindi umabot sa mga mata niya. Isang ngiting parang may tinatago. “Magaling. May kontrata akong ipapabasa sa’yo. And remember, Miss de Guzman, strictly professional. Walang personalan.”

Kinuha ko ang kontrata. Mahaba. Maraming nakasulat. Parang hindi ko maintindihan lahat. Pero isang bagay ang naintindihan ko. Bawal akong mahulog sa kanya. Bawal siyang mahulog sa akin. Bawal ang pag-ibig.

Nilagdaan ko ang kontrata. Sa sandaling ‘yon, parang binenta ko ang kaluluwa ko. Pero para kay Nanay, handa akong gawin ang lahat.

Kinabukasan, sinundo ako ni Enrique sa apartment. Nakasakay siya sa isang napakamahal na kotse. Pinagtitinginan kami ng mga kapitbahay namin. Parang hindi sila makapaniwala na ako, si Denise de Guzman, ang kasama ni Enrique Ravena.

Dinala niya ako sa isang condo unit. Napakalaki. Napakaganda. “Dito ka titira habang nagpapanggap tayong magkasintahan,” sabi niya. “May mga damit na dyan na pinamili ko para sa’yo. Kailangan mong magmukhang presentable.”

Parang hindi ako makapaniwala. Ang dating Denise de Guzman na nakatira sa isang maliit na apartment, ngayon ay nakatira sa isang condo unit na mas malaki pa sa buong bahay namin. Parang isang panaginip.

“Simula ngayon, magsisimula na ang pagpapanggap natin,” sabi ni Enrique. “Kailangan mong tandaan ang lahat ng sinasabi ko. Kailangan mong maging convincing.”

Tumango ako. Handa akong gawin ang lahat. Para kay Nanay. Para sa isang milyong piso. Para kay Enrique Ravena? Hindi. Hindi ako pwedeng mahulog sa kanya.

Lumipas ang mga araw. Kasama ko si Enrique sa iba’t ibang events. Nakilala ko ang pamilya niya. Ang mga kaibigan niya. Ang mga business partners niya. Lahat sila ay mababait sa akin. Lahat sila ay naniniwala na girlfriend ako ni Enrique.

Pero sa likod ng lahat ng pagpapanggap, nararamdaman ko ang lungkot sa mga mata ni Enrique. Nararamdaman ko ang bigat sa puso niya. Parang may tinatago siya. Isang sikreto.

Isang gabi, pagkatapos ng isang napakahabang event, hinatid ako ni Enrique sa condo unit. Pagod na pagod ako. Gusto ko nang matulog.

“Denise,” tawag niya sa akin bago ako bumaba ng kotse. “May sasabihin ako sa’yo.”

Kinabahan ako. Ano kaya ang sasabihin niya? May kinalaman kaya ito sa sikreto niya?

Bumaba siya ng kotse at binuksan ang pinto para sa akin. Hinawakan niya ang kamay ko. Ang init ng palad niya ay kumalat sa buong katawan ko.

“Alam kong nagbabayad kita para magpanggap,” sabi niya, ang boses niya ay malungkot. “Pero kailangan mong malaman ang totoo.”

Parang tumigil ang mundo ko. Ito na ba ang katapusan ng pagpapanggap namin? Ito na ba ang katapusan ng isang milyong piso?

“May fiancee ako,” sabi niya, ang mga mata niya ay puno ng sakit. “At ikakasal na kami sa susunod na buwan.”