İntikamın Tatlı Şarkısı

Bölüm 1

İntikamın Tatlı Şarkısı

Bora Demirkan'ın gözleri, tıpkı bir avcı gibi, kalabalığın içinde hedefini arıyordu. Dudaklarında alaycı bir kıvrım belirdi; nihayet, onu bulmuştu. Leyla Savaşçı. Düğün salonunun ışıltısı altında, masum bir melek gibi duruyordu, ama Bora biliyordu. O, bir şeytanın ta kendisiydi.

İstanbul'un en gözde otellerinden birinde, iki köklü ailenin birleştiği bu düğün, aslında bir savaşın başlangıcıydı. Demirkan Holding ve Savaşçı Şirketler Grubu, yıllardır süren rekabetin sonunda, görünüşte barışmışlardı. Ama Bora, bu sahte gülümsemelerin ardındaki gerçekleri çok iyi biliyordu. Leyla'nın babası, onun ailesinin en büyük düşmanıydı ve şimdi, Leyla, bu düşmanlığın yeni yüzü olmuştu.

Bora, şampanya kadehini sıkarak Leyla'ya doğru ilerledi. Adımları, tıpkı bir yırtıcının avına yaklaşması gibi hesaplı ve sessizdi. Leyla'nın yanına vardığında, genç kadın, bir grup arkadaşıyla sohbet ediyordu. Gözleri parlıyor, kahkahaları salonu dolduruyordu. Bora, bu sahte neşeyi görmezden geldi. Onun için Leyla, sadece bir hedefti.

"Leyla Hanım," dedi Bora, sesi buz gibiydi. Leyla, irkilerek Bora'ya döndü. Gözleri, bir an şaşkınlıkla büyüdü, sonra yerini soğuk bir ifadeye bıraktı. "Bora Bey," dedi Leyla, sesi de en az Bora'nınki kadar soğuktu. "Sizi burada görmek sürpriz oldu."

"Sürpriz mi?" diye sordu Bora, alaycı bir gülümsemeyle. "Benim için değil. Bu düğün, sizin ve ailenizin zaferi olabilir, ama unutmayın, savaş daha yeni başlıyor."

Leyla'nın gözleri öfkeyle parladı. "Ne demek istiyorsunuz?" diye sordu, sesi titriyordu.

"Demek istediğim çok açık," dedi Bora, Leyla'ya yaklaşarak. "Sizinle bir anlaşma yapmak istiyorum."

"Anlaşma mı?" diye sordu Leyla, kaşlarını çatarak. "Bizim aramızda ne anlaşması olabilir ki?"

"İntikam anlaşması," dedi Bora, fısıltıyla. "Benim ailemin intikamını almak için sizinle işbirliği yapacağım. Ama bunun bir bedeli olacak."

Leyla, bir an tereddüt etti. Bora'nın gözlerinde, karanlık bir arzu görüyordu. Bu adam, tehlikeliydi. Ama Leyla'nın da kendi planları vardı. Ailesinin adını temizlemek, babasının itibarını kurtarmak için her şeyi yapmaya hazırdı. Belki de Bora, onun için bir araç olabilirdi.

"Peki, bedeli ne olacak?" diye sordu Leyla, sesi kararlıydı.

Bora, Leyla'nın kulağına eğildi. "Bedeli, kalbin olacak," diye fısıldadı. "Bana kalbini vereceksin, Leyla. Ve ben, senin intikamını alacağım."

Leyla, bir an nefesini tuttu. Bora'nın sözleri, bir bıçak gibi kalbine saplanmıştı. Bu adam, sadece intikam istemiyordu. O, Leyla'nın ruhunu ele geçirmek istiyordu. Ama Leyla, pes etmeyecekti. Bu oyunu, Bora'dan daha iyi oynayacaktı.

"Anlaştık," dedi Leyla, Bora'nın gözlerinin içine bakarak. "Kalbim senin olsun. Ama unutma, Bora Bey. Bu oyunda, kaybeden sadece sen olmayacaksın."

Bora, memnuniyetle gülümsedi. "Göreceğiz, Leyla Hanım. Göreceğiz."

Gece ilerledikçe, Bora ve Leyla, birbirlerinin etrafında dönmeye başladılar. Her hareketleri, her sözleri, bir satranç hamlesi gibiydi. Düğün salonunun ışıltısı altında, iki düşman, birbirlerine daha da yaklaşıyorlardı. Ama bu yakınlaşma, sadece bir yanılsamaydı. Kalplerindeki intikam ateşi, her geçen dakika daha da büyüyordu.

Bora, Leyla'yı dansa kaldırdı. Müziğin ritmi, bedenlerini birbirine yaklaştırırken, kalpleri arasındaki mesafe, daha da açılıyordu. Leyla, Bora'nın kollarında, bir tutsak gibiydi. Ama bu tutsaklık, sadece geçiciydi. O, en doğru anı bekliyordu. Bora'yı tuzağa düşürmek için...

"Neden benimle bu anlaşmayı yapmak istedin?" diye sordu Leyla, dans ederken. "Neden benim yardımımı istiyorsun?"

Bora, omuz silkti. "Çünkü sen, en zayıf halkasın," dedi. "Ailenin en zayıf halkası. Ve ben, o halkayı kırarak, tüm yapıyı çökerteceğim."

Leyla, acı bir şekilde gülümsedi. "Yanılıyorsun, Bora Bey. Ben, ailenin en güçlü halkasıyım. Ve sen, benimle oynayarak, hayatının en büyük hatasını yapıyorsun."

Bora, kahkaha attı. "Sen mi beni durduracaksın?" diye sordu. "Sen, sadece küçük bir kızsın. Benimle baş edemezsin."

"Göreceğiz," dedi Leyla, Bora'nın gözlerinin içine bakarak. "Göreceğiz, kimin daha güçlü olduğunu."

Dans sona erdiğinde, Leyla, Bora'nın kollarından kurtuldu. "Benim gitmem gerekiyor," dedi. "Yarın görüşürüz."

"Elbette," dedi Bora, alaycı bir şekilde. "Yarın, yeni bir gün olacak. Ve bu gün, sizin için hiç iyi olmayacak."

Leyla, arkasını dönerek kalabalığın arasına karıştı. Bora, onun gidişini izlerken, dudaklarında karanlık bir gülümseme belirdi. Oyun başlamıştı. Ve bu oyunda, kazanan sadece bir kişi olacaktı.

Gece yarısına doğru, düğün sona erdi. Misafirler, evlerine dağılırken, Bora, otelin barına geçti. Bir bardak viski sipariş etti ve düşüncelere daldı. Leyla Savaşçı, gerçekten de düşündüğü kadar zayıf mıydı? Yoksa, Bora'yı bir tuzağa mı çekiyordu?

Tam o sırada, telefonuna bir mesaj geldi. Mesajı açtığında, gözleri şaşkınlıkla büyüdü. Mesajda, sadece tek bir kelime yazıyordu: "Biliyorum."

Bora, etrafına bakınarak kimin mesajı gönderdiğini anlamaya çalıştı. Ama barda, sadece birkaç kişi vardı. Ve hiçbiri, ona bakmıyordu. Bora, bir an tedirgin oldu. Bu mesaj, ne anlama geliyordu? Leyla, onun planlarını mı biliyordu? Yoksa, başka biri mi işin içindeydi?

Bora, viskisini bir dikişte bitirdi ve bardan çıktı. Otele doğru yürürken, arkasında birinin onu takip ettiğini hissetti. Adımlarını hızlandırdı, ama takip eden kişi, hala peşindeydi. Bora, köşeyi döndü ve saklandı. Takip eden kişi, yanından geçtiğinde, Bora, onu yakaladı.

"Kimsin sen?" diye sordu Bora, sesi öfkeliydi. "Ve benden ne istiyorsun?"

Takip eden kişi, yüzünü Bora'ya döndü. Ve Bora, şaşkınlıkla dondu kaldı. Karşısında, Leyla Savaşçı duruyordu. Ama bu, az önce dans ettiği Leyla değildi. Bu Leyla, daha karanlık, daha tehlikeliydi. Gözlerinde, intikam ateşi yanıyordu.

"Sana bir şey söylemeye geldim, Bora Demirkan," dedi Leyla, sesi buz gibiydi. "Bu oyunu sen başlattın. Ama ben bitireceğim."

Ve sonra, Leyla, cebinden bir bıçak çıkardı ve Bora'ya doğru savurdu.