Ang Unang Pagtatagpo sa Kape ni Kapitan

Napatulala si Angge, hawak ang kanyang proposal na ngayon ay may mga dagdag na sulat kamay ni Miggy. Isang pusong may pangalan niya sa loob? At yung pangalang 'Teri 'Angge' de los Santos' na isinulat sa gilid? Sino ba talaga ang lalaking ito?

"Ano'ng ginawa mo, Mr. Kapitan?" halos pabulong na tanong niya, nakatingin pa rin sa papel. Ang kanyang proposal, na pinaghirapan niya nang ilang araw, ay biglang naging personal. Ang mga mata niya ay tumitig sa bawat linya, sa bawat pagbabago, at sa pinaka-nakakagulat — sa maliit na drawing ng puso sa bandang ibaba.

Bumaba ang tingin niya sa kurbatang suot ni Miggy, tapos ay umakyat ulit sa kanyang gwapo pero mapang-asar na mukha. Nakataas ang isang kilay nito, tila nag-aabang ng reaksyon. "Hindi ba't mas maganda na ngayon? Mas, alam mo na, may personal touch. Para hindi naman mukhang isang proposal lang mula sa isang junior associate na walang... karakter."

Naramdaman ni Angge ang pag-init ng kanyang pisngi. "Pero... ito ang plano ng kumpanya. Hindi ito lugar para sa mga personal na dagdag mo, lalo na yung... yung puso."

Lumapit si Miggy, bahagyang yumuko hanggang sa halos magkadikit na ang kanilang mga mukha. Mabango ang kape at isang kakaibang masculine scent ang bumalot kay Angge. Napapikit siya sandali, napalunok. "Personal, Ms. de los Santos? Akala ko ba gusto mo ng personal touch? Sinusunod ko lang naman ang gusto mo."

Napakagat-labi si Angge. "Hindi ko sinabing gusto ko ang *ganito*!" giit niya, tinuturo ang proposal. "At huwag mo akong tawaging 'Ms. de los Santos' na parang isang dokumento. Ang pangalan ko ay Angge."

Biglang ngumiti si Miggy, isang ngiting nagpatindig ng balahibo ni Angge. Hindi ito ang karaniwan niyang mapang-asar na ngiti, kundi isang bagay na mas malalim, mas... nakakakilabot. "Talaga? Sigurado ka? Baka kasi, sa puso mo, gusto mo pa rin na may isang tao na tumatawag sa'yo sa pormal na paraan. Para ipaalala sa'yo kung nasaan ka. At kung sino ka."

Naramdaman ni Angge ang pagka-irita na nahahaluan ng kakaibang kuryosidad. Bakit siya ginugulo ng lalaking ito? Ano ang gusto niyang palabasin sa mga kilos at salita niyang ito? Sinubukan niyang bawiin ang proposal, pero hinawakan ni Miggy ang kanyang kamay.

"Sandali muna," mahinang sabi nito, ang mga mata ay nakatitig sa mga mata ni Angge. May kung anong enerhiya sa pagitan nila na hindi niya maipaliwanag. Parang may kuryenteng dumadaloy sa kanilang balat.

Sa kabila ng lahat ng pagtutol at pagkalito, isang bahagi sa kanya ang hindi makalayo. Hindi siya makabitaw. Habang nagkakatinginan sila, narinig ni Angge ang mahinang pagbukas ng pinto ng kanyang opisina. Pareho silang napalingon.

Nakatayo doon, nakangiti ng malapad, si Chloe, ang kaibigan at kasamahan ni Angge sa marketing department. "Uy, Angge! Nakita ko si Mr. Kapitan dito, sabi ko baka kailangan mo ng tulong sa proposal mo?" Tapos, ang tingin ni Chloe ay napunta sa hawak na kamay ni Miggy sa kamay ni Angge. Kumunot ang noo niya. "Teka... ano 'yan?"

Naramdaman ni Angge ang biglaang paglamig ng kanyang kamay sa kamay ni Miggy. Ang dating init ay napalitan ng biglaang tensyon. Tumayo siya, pilit na iniiwas ang tingin ni Chloe. "W-wala ito, Chloe. Nag-uusap lang kami ni Mr. Kapitan. May tinatanong lang ako tungkol sa coffee shop nila."

Pero ang mga mata ni Chloe ay hindi mapakali. Tumingin siya kay Miggy, tapos kay Angge, at sa proposal na hawak pa rin ni Miggy. Ang dating pagiging magkaibigan nila ay tila nasira sa isang iglap dahil sa isang katanungan. "Sigurado ka? Kasi mukhang... mas malalim pa diyan ang pinag-uusapan niyo."