Ang Puso sa Torre de Oro

Bumalik sa katinuan si Angelika, ang malamig na hangin mula sa aircon ng opisina ni Sam Elizalde ang unang dumapo sa kanyang balat.

Nakahiga siya sa malambot na sofa, ang kanyang ulo ay nakapatong sa isang maliit na unan. Bahagya siyang umupo, napansin ang isang baso ng tubig at isang maliit na kahon ng gamot sa tabi ng kanyang unan. Hindi niya maalala kung paano siya napunta roon.

Naramdaman niya ang bigat ng kasunduan nila ni Sam. Kasal. Para sa utang ng kanyang ina. Tila isang masamang panaginip ang lahat. Pinisil niya ang kanyang sentido.

"Gising ka na pala," bati ni Sam, nakatayo sa may pintuan ng kanyang opisina, hawak ang isang mamahaling briefcase. Ang kanyang mukha ay seryoso, ngunit may bahid ng interes sa kanyang mga mata.

"Anong… anong nangyari?" tanong ni Angelika, ang kanyang boses ay mahina.

"Nahilo ka lang. Stress. Normal lang iyan sa sitwasyon mo," sagot ni Sam, lumapit sa kanya. Naupo ito sa katapat na armchair, ang briefcase ay inilapag sa sahig.

"Pero… ang kasunduan…"

"Oo, ang kasunduan. Hindi naman nagbabago iyon," sabi ni Sam, tumingin sa kanya ng diretso. "Pero bago tayo magpatuloy, kailangan mong maunawaan kung saan ka papasok. Hindi ito simpleng kasal para bayaran ang utang. May mas malalim pa diyan."

Napatitig si Angelika sa lalaki. Ang mga mata ni Sam ay puno ng misteryo. "Anong ibig mong sabihin?"

Ngumiti si Sam, isang ngiti na hindi umabot sa kanyang mga mata. "Malalaman mo rin. Sa ngayon, magpagaling ka muna. May mga kailangan akong ayusin bago natin ipagpatuloy ang mga paghahanda. Samantalahin mo ang oras na ito para mag-isip. Kapag pumasok ka na sa pamilya ko, wala nang atrasan."

Naglakad si Sam palabas ng opisina, iniwan si Angelika na nag-iisa sa katahimikan, ang mga salita ni Sam ay bumabagabag sa kanyang isipan. Pumasok na sa pamilya niya? Ano ang ibig sabihin nito? Nakaramdam siya ng malamig na kaba.

Biglang bumukas ang pinto at pumasok si Aling Nena, ang matagal nang kasambahay ng pamilya Elizalde, dala ang isang tray na may mainit na sabaw. "O, hija, uminom ka muna. Mukhang pagod na pagod ka. Mabuti na lang at nandito ka na para kay Sir Sam. Siguradong matutuwa ang buong pamilya sa iyong pagdating."

Napatigil si Angelika, ang kanyang puso ay kumabog ng malakas. Ang buong pamilya Elizalde? Hindi lang si Sam ang makakasama niya? Ang kasunduan na ito ay mas malaki pa sa kanyang inaakala. Napatingin siya sa mga mata ni Aling Nena, naghahanap ng kasagutan, ngunit nakita lamang niya ang kabaitan at pagtanggap. Ngunit sa likod ng kabaitan na iyon, parang may tinatago rin itong lihim.

"Aling Nena," tawag ni Angelika, ang boses ay nanginginig. "Si… si Ms. Clara Elizalde, nasaan po siya?"

Ngumiti si Aling Nena. "Ah, ang Tita Clara mo? Nasa garden lang siya, naghihintay daw na makilala ka. Halika, samahan kita."

Sa paglalakad nila patungo sa malawak na garden ng mansyon, lalong lumalakas ang kaba sa dibdib ni Angelika. Ito na ang simula ng kanyang pagtataksil sa sarili, ang pagpasok sa isang mundo na hindi niya lubos na nauunawaan, kasama ang mga taong may mga nakatagong motibo. Pagdating nila sa garden, nakita niya ang isang babaeng nakatalikod, nakasuot ng elegante at mamahaling damit, na nakatingin sa mga bulaklak. Bumulong si Aling Nena, "Ayan na siya, hija. Puntahan mo na."

Naglakad si Angelika palapit sa babae. Sa kanyang paglapit, dahan-dahan itong lumingon. Ang mukha nito ay pamilyar, isang mukhang minsan na niyang nakita sa mga lumang litrato, isang mukhang matagal na niyang hinahanap.

"Inay?" bulong ni Angelika, hindi makapaniwala sa kanyang nakikita.