Munti Kong Anghel
Chapter 3 — Ang Pagtatagpo sa Lumina
Nanginginig ang mga kamay ni Ana habang hawak ang telepono. Ang boses ni Sofia, malamig at tila nagmumula sa kailaliman ng isang nagyeyelong lawa, ay patuloy na umaalingawngaw sa kanyang isipan. "Sa Lumina Bar mamayang alas-nuebe. Huwag kang male-late, Ana. Kung hindi... sabihin na lang natin na mas gugustuhin mong hindi na mangyari ang susunod na mangyayari." Kasabay ng pagtapos ng tawag, parang pinipiga ang dibdib ni Ana. Lumina Bar. Hindi isang simpleng lugar para sa isang simpleng pag-uusap. Ito ang paboritong tambayan ni Manuel noon, ang lugar kung saan halos nagsimula ang lahat sa pagitan nila. At ngayon, doon niya makakaharap ang babaeng inaangkin ang lalaking minsan ay minahal niya—at ama ng kanyang anak.
"Saan ka pupunta, Ma?" tanong ni Tino, ang maliit niyang mga mata ay nakatingin sa kanyang ina habang nagmamadali itong magbihis. Napilitan si Ana na ngumiti. "May dadaanan lang si Mama, anak. Mag-iingat ka dito, ha? Makinig ka kay Aling Ising." Yumakap si Tino sa kanyang binti, ang kanyang mukha ay nakasubsob sa tela ng kanyang pantalon. "Babalik kaagad si Mama, pangako." Kailangan niyang maging matatag. Para kay Tino. Para sa sarili niya.
Sa kabilang banda, sa marangyang opisina nito sa Makati, hawak ni Sofia ang isang sleek na tablet. Nakasulat sa screen ang mga larawan ni Ana at Tino, kasama ang mga detalye ng kanilang buhay—mula sa address ng cafe kung saan nagtatrabaho si Ana hanggang sa iskedyul ng mga klase ni Tino sa paaralan. Nakangisi si Sofia, isang ngiti na hindi umabot sa kanyang mga mata. "Napaka-convenient," bulong niya sa sarili. Nagpadala siya ng kopya ng impormasyon sa kanyang personal na investigator, si Mr. Reyes. "Reyes, siguraduhin mong maibibigay mo sa akin ang bawat detalye. Gusto kong malaman kung saan siya nagpupunta, sino ang mga kasama niya. At higit sa lahat, gusto kong malaman kung paano siya pinoprotektahan ni Manuel... o kung paano ko siya pwedeng ilayo kay Manuel." Bumuntong-hininga siya, ang tingin ay napako sa isang litrato ni Manuel na may yakap si Sofia. "Hindi mo ko pwedeng iwan, Manuel. At hindi ko hahayaang makuha ka ng kung sinong waitress na iyon."
Lumipas ang ilang oras. Ang araw ay unti-unting lumulubog sa abot-tanaw, nagpipinta ng kulay kahel at lila sa kalangitan. Sa loob ng isang maliit na silid sa cafe, tahimik na naglilinis si Ana ng mga mesa. Napansin siya ni Aling Ising, na kasalukuyang nagpupunas ng mga baso. "Mukhang malalim ang iniisip mo, hija," sabi ni Aling Ising, ang tinig ay puno ng pag-aalala. Tumigil si Ana sa kanyang ginagawa at huminga ng malalim. "Mahirap, Aling Ising. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Si Sofia... pakiramdam ko, may masama siyang balak." Lumapit si Aling Ising at hinawakan ang kanyang balikat. "Anak, alam kong mahirap ang pinagdadaanan mo. Pero hindi ka nag-iisa. Nandito lang ako. At sana, maging matatag ka sa pagharap sa kanya. Huwag mong hayaang takutin ka niya." Ngumiti si Ana, isang mapait na ngiti. "Salamat po, Aling Ising. Susubukan ko."
Alas siyete na ng gabi. Nagmamadaling lumabas si Ana sa cafe, nagpaalam kay Aling Ising. Kailangan niyang umuwi muna para masigurong okay si Tino, at pagkatapos ay maghahanda na siya para sa kanyang pagharap sa Lumina Bar. Habang naglalakad siya pauwi sa maliit na apartment na tinutuluyan niya, napansin niyang may sasakyang nakaparada sa tapat ng gusali nila. Ito ay isang itim na sedan na mukhang pamilyar. Habang papalapit siya, bumukas ang pinto ng sasakyan. Bumaba ang lalaking nakasuot ng madilim na coat. Si Manuel. Napatigil si Ana, ang puso niya ay kumakabog nang malakas. "Manuel? Anong ginagawa mo dito?" tanong niya, ang tinig ay bahagyang nanginginig. Lumapit si Manuel sa kanya, ang kanyang mukha ay seryoso, walang anumang bakas ng ngiti. "Kailangan nating mag-usap, Ana. Tungkol kay Tino. At tungkol kay Sofia."
Bago pa man makasagot si Ana, isang tinig ang narinig mula sa loob ng sasakyan. "Manuel, sino iyan?" Lumabas ang isang babae mula sa driver's seat. Si Sofia. Nakasuot ito ng eleganteng damit, at ang kanyang mga mata ay nakatitig kay Ana na parang isang mandaragit na nakakita ng kanyang biktima. Napagtanto ni Ana ang katotohanan: hindi lang si Sofia ang nakakaalam ng sikreto niya, kundi mukhang may mas malalim pa itong plano. At ang pagharap niya kay Sofia sa Lumina Bar ay hindi lamang isang pagsubok, kundi isang patibong. Ang dating pamilyar na lugar na Lumina Bar ay biglang naging isang nakakatakot na entablado para sa isang digmaan na hindi pa niya lubos na nauunawaan.