Pulang Rosas sa Bintana ng Penthouse

Napatanga si Liza sa kanyang nakita. Si Delfin. Dito sa SkyCorp Tower. Ang lalaking minahal niya at iniwanan ng mga hindi nasagot na tanong. Hindi niya inaasahan na makikita niya ito, lalo na sa lugar na ito. Ang kanyang puso ay biglang bumilis ang tibok, isang halo ng galit, pagkalito, at isang bahid ng dating pagmamahal.

"Delfin?" Bulong niya, ang kanyang boses ay nanginginig.

Napalingon si Delfin sa kanya. Sa isang iglap, ang mukha nitong minsan ay puno ng pag-asa at pangako ay nagbago. May isang malamig at kalkuladong tingin na pumalit. Hindi ito ang Delfin na kilala niya. O baka naman, ito pala talaga ang tunay nitong pagkatao.

"Liza," sabi ni Delfin, walang emosyong tugon. "Akala ko ba ay may importante kang kailangang puntahan?"

Bago pa man makasagot si Liza, naramdaman niya ang paglapit ni Nathan mula sa kanyang likuran. Naramdaman niya ang init ng katawan nito at ang mahinang paghawak sa kanyang balikat.

"Mukhang may kilala ka pala dito, Ms. dela Cruz?" mahinang tanong ni Nathan, ang kanyang boses ay may kakaibang tono na hindi matukoy ni Liza kung sarkasmo ba o totoong interes. Ang paghawak nito sa balikat niya ay tila isang bantay, na nagsasabing 'akin ka'.

Dahan-dahang hinawi ni Liza ang kamay ni Nathan at humarap kay Delfin. Kailangan niya ng sagot. "Bakit ka nandito, Delfin? At bakit ka kilala ni Mr. Ravello?"

Ngumisi si Delfin. "Hindi mo pa rin ba alam, Liza? Pagkatapos ng lahat ng ito?" Tumingin ito kay Nathan. "Mukhang mas marami pa akong maibibigay na impormasyon kaysa kay Aling Nena, hindi ba, Nathan?"

Nagdilim ang paningin ni Nathan. "Sinabi ko na sa iyo, Delfin. Huwag kang makialam dito." May diin sa bawat salita nito.

Natawa lang si Delfin. "Makialam? Ito na nga ang pinaka-interesado ako. Ang pagbabalik ng nawala." Bumaling muli ito kay Liza, ang mga mata ay tila nanunudyo. "Malalaman mo rin ang lahat, Liza. Sigurado ako. Lalo na kung ang taong katabi mo ngayon ay handang ibigay ang lahat para sa iyo."

Niyakap ni Nathan si Liza mula sa likuran, mahigpit. Hinaplos nito ang kanyang buhok. "Huwa-wag kang maniwala sa kanya, Liza. May mga taong kayang magsinungaling para lang makuha ang gusto nila. Lalo na kung ang gusto nila ay ang mga bagay na ipinagkakatiwala sa kanila."

Napapikit si Liza. Ang alon ng pagkalito at sakit ay halos lumunod sa kanya. Ang yakap ni Nathan ay dapat sana ay nakakapagbigay ng seguridad, ngunit sa gitna ng lahat ng ito, ang mga salita ni Delfin ay tila bumabagabag sa kanya. May kinalaman ba si Nathan sa pagkawala ni Delfin? O baka naman si Delfin ang may kinalaman sa nakaraan ni Nathan? At bakit pakiramdam niya ay siya ang pinakamalaking susi sa lahat ng ito?

Tinulak niya ang sarili palayo kay Nathan, ang kanyang mga mata ay matatag na nakatitig kay Delfin. "Gusto kong malaman ang totoo. Ngayon na."

Sa isang iglap, tumayo si Delfin at lumakad papalapit kay Liza. Bago pa man ito makalapit ng husto, isang malakas na tunog ng pagbukas ng elevator ang umalingawngaw sa lobby. Nakita ni Liza ang pigura ni Aling Nena, ang kanyang mukha ay puno ng pag-aalala, na tumatakbo patungo sa kanila.