Silong ng Asyendero

Pinilit ni Bianca na ngumiti habang nakatingin sa repleksyon niya sa malaking salamin ng kanyang silid. Ang damit na suot niya—isang mamahaling seda na regalo ni Don Alejandro—ay tila hindi kanya. Bawat hibla nito ay nagpapaalala sa kanya ng kasunduang pinasok niya: ang pagiging si Belen Madrigal, ang nawawalang anak na matagal nang hinahanap ng makapangyarihang Don. Kasabay nito ang papalapit na kasal na siyang magsiselyo ng kanyang kapalaran.

"Hindi ito ang buhay na pinili ko," bulong niya sa sarili, ang boses ay halos hindi marinig sa malawak na kwarto. Ang mga pader ay puno ng mga antigong larawan, mga mukhang hindi niya kilala, mga kwentong hindi niya alam. Siya ba talaga si Belen? O isa lamang siyang tau-tauhan sa isang dula-dulaan na inihanda ni Don Alejandro?

Isang mahinang katok ang pumutol sa kanyang pagmumuni-muni. Pumasok si Aling Nena, ang matagal nang tagapagsilbi sa mansyon, dala-dala ang isang tray ng tsaa at ilang meryenda.

"Binibining Bianca," tawag ni Aling Nena, ang tinig ay malambot ngunit may bahid ng pag-aalala. "Si Don Alejandro po, nagpapatawag sa inyo. May bisita daw po kayo."

Nanlaki ang mga mata ni Bianca. Bisita? Sa ganitong oras? Sino naman kaya ang maaaring dumalaw sa isang Don na kilala sa kanyang pagiging pribado? "Sino po sila, Aling Nena?"

"Hindi ko po alam, Binibini. Taga-labas po siya. Makisig, ngunit... tila may dala-dalang bigat ang kanyang mga mata," sagot ni Aling Nena, tila nag-aatubili. "Hinihintay niya po kayo sa library."

Nagdilim ang paningin ni Bianca. Taga-labas? Baka ito na ang taong tinutukoy ng kanyang ama na humahabol sa kanya. O baka naman may kinalaman ito sa misteryosong lalaking nagmamasid sa kanya. Isang malamig na kaba ang gumapang sa kanyang lalamunan. Kailangan niyang malaman kung sino ito. Kung ito ang pagkakataon para malaman ang totoo, hindi niya ito pwedeng palampasin.

"Sige, Aling Nena. Pupunta na ako," sabi ni Bianca, pilit na pinapakalma ang sarili. Naglakad siya palabas ng silid, ang kanyang puso ay tila tambol sa dibdib. Habang papalapit siya sa library, mas lalong lumalakas ang pakiramdam niyang may hindi tama. Naririnig niya ang mga mahihinang yabag mula sa loob, isang tinig na pamilyar ngunit hindi niya matukoy kung saan narinig.

Nang buksan niya ang pinto, natigilan siya. Nakatalikod ang lalaki sa kanya, nakatayo malapit sa bintana, hawak ang isang baso ng alak. Ang kanyang postura, ang paraan ng pagtayo nito, ay nagpadala ng kuryenteng dumaloy sa buong katawan ni Bianca. Tila pamilyar ang anino nito, ang hugis ng kanyang likod. Muli, isang tinig ang narinig niya, malalim at puno ng emosyon, na nagsasalita ng isang pangalan na matagal na niyang hindi naririnig. "Belen..."