หน้ากากนางฟ้า, หัวใจซ่อนเงา

ความมืดมิดเข้าปกคลุมสตูดิโอไปชั่วขณะ เสียงกรีดร้องและเสียงของแตกกระจายดังระงม ก่อนที่ไฟฉุกเฉินจะสว่างวาบขึ้นมา อลิสาตกใจจนแทบสิ้นสติ ร่างกายสั่นเทาไปหมด เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หรือใครคือผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ ชายชุดดำสองคนยืนคุมเชิงอยู่ใกล้ๆ ทางออก ราวกับรอคอยอะไรบางอย่าง

“ลิซ่า! เป็นอะไรหรือเปล่า!” ป่านรีบวิ่งเข้ามาหา อลิสาเห็นหน้าป่านก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย แต่แววตาของป่านกลับเต็มไปด้วยความกังวล และมีความผิดหวังฉายอยู่ข้างใน “เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น ใครทำไฟดับ?”

“ฉัน... ฉันไม่รู้ค่ะป่าน” อลิสาตอบเสียงสั่น “แต่ก่อนไฟจะดับ มีคนโทรศัพท์มาหาฉัน เขาบอกว่าเขารู้ความลับของฉัน”

ป่านเบิกตากว้าง “ความลับอะไร? แล้วเขาข่มขู่เธอหรือเปล่า?”

อลิสาพยักหน้า น้ำตาคลอ “เขาบอกว่าจะมาเจอฉันที่นี่... แล้วก็...” เธอมองไปรอบๆ สตูดิโอที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความโกลาหล ช่างภาพและทีมงานต่างวิ่งวุ่นกันไปหมด

วรเมธเดินฝ่าฝูงชนเข้ามาหาอลิสา ใบหน้าหล่อเหลาของเขาฉายแววเย็นชา แต่แววตาของเขากลับจ้องมองอลิสาอย่างลึกซึ้ง ราวกับจะอ่านทุกอย่างที่เธอคิด “คุณอลิสา ไม่เป็นไรนะครับ” เสียงของเขาทุ้มต่ำ แต่แฝงไปด้วยอำนาจ

“คุณวรเมธ!” อลิสาผุดลุกขึ้นยืน “คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?”

“ผมเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด” วรเมธตอบเรียบๆ “และผมคิดว่าผมรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง” เขาเหลือบมองไปยังชายชุดดำสองคนที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

ป่านขมวดคิ้ว “คุณหมายความว่ายังไงคะ? คุณรู้จักคนพวกนี้ด้วยเหรอ?”

“ผมรู้จักดี” วรเมธตอบ “พวกเขาเป็นคนของคู่แข่งทางธุรกิจ ที่พยายามจะทำลายผม และตอนนี้พวกเขากำลังจะเล่นงานคุณ”

อลิสารู้สึกสับสน เธอไม่เข้าใจว่าทำไมวรเมธถึงเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ และทำไมเขาถึงดูเหมือนจะรู้ทุกอย่าง “แล้ว... แล้วข้อเสนอของคุณล่ะคะ?” เธอถามเสียงแผ่ว

วรเมธยิ้มมุมปาก “ข้อเสนอยังคงมีอยู่ ผมจะปกป้องคุณ คุณจะไม่มีวันต้องเจอเรื่องแบบนี้อีก แต่คุณต้องยอมรับข้อเสนอของผม”

“ข้อเสนออะไร?” ป่านถามแทรกขึ้นมาอย่างหัวเสีย “คุณจะทำอะไรกับลิซ่า!”

“ผมจะทำให้เธอเป็นภรรยาของผม” วรเมธตอบเสียงหนักแน่น สายตาของเขามองตรงไปที่อลิสา “และผมจะดูแลเธอให้ดีที่สุด”

อลิสาอึ้งไป เธอไม่คิดว่าวรเมธจะพูดเรื่องนี้ต่อหน้าป่าน และในสถานการณ์แบบนี้ “คุณวรเมธคะ... ตอนนี้มันไม่...”

“ผมรู้ว่ามันไม่เหมาะ แต่ผมไม่อยากเสียคุณไป” วรเมธพูดขัด “ผมทนเห็นคุณตกอยู่ในอันตรายแบบนี้ไม่ได้”

ป่านแทบจะระเบิด “นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! ลิซ่า เธอจะไปตกลงกับคนบ้าๆ นี่ไม่ได้นะ!”

“ป่าน! ใจเย็นก่อน” อลิสาพยายามห้าม

“ไม่! ฉันรับไม่ได้!” ป่านตะโกน “ถ้าเธอเลือกเขา ฉันก็ไม่เหลืออะไรจะพูดแล้ว!” เขาหันหลังเดินสะบัดออกไป ทิ้งอลิสาให้ยืนนิ่งอยู่กับที่ท่ามกลางความสับสนและเสียใจ

วรเมธก้าวเข้ามาใกล้อลิสา “ผมขอโทษที่ทำให้คุณมีปัญหากับเพื่อนของคุณ” เขาพูดเสียงอ่อนลง “แต่ผมทำอย่างอื่นไม่ได้จริงๆ”

อลิสาเงยหน้ามองวรเมธ น้ำตาไหลอาบแก้ม “คุณ... คุณมันก็ไม่ต่างจากคนพวกนั้น” เธอพึมพำ

วรเมธอึ้งไป เขามองอลิสาด้วยความเจ็บปวด “ผม... ผมไม่ได้ตั้งใจ”

ทันใดนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของอลิสาก็ดังขึ้นอีกครั้ง เป็นเบอร์เดิม สายตาของเธอมองไปยังโทรศัพท์ด้วยความหวาดกลัว เธอไม่กล้ากดรับ แต่ก็รู้ว่าต้องเผชิญหน้ากับมัน

“ใครโทรมา?” วรเมธถาม

อลิสาไม่ตอบ เธอเพียงแค่ส่ายหน้า น้ำตาไหลไม่หยุด

วรเมธหยิบโทรศัพท์ของอลิสาขึ้นมา “ผมจะรับให้” เขาพูด ก่อนจะกดรับสาย เสียงเย็นชาของเขาดังลอดออกมา “นี่วรเมธ พูดอยู่ มีอะไร?”

ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนที่จะมีเสียงหัวเราะแหยะๆ ดังขึ้น “วรเมธเหรอ? ดีเหมือนกัน... ฉันมีเรื่องจะบอกเธอเกี่ยวกับยัยลิซ่าของเธอ... เรื่องที่เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลย...”

วรเมธหน้าเปลี่ยนสี “แกเป็นใคร!”

“ฉันคือคนที่รู้จักความลับของเธอดีที่สุด” เสียงจากปลายสายพูด “และฉันจะเปิดเผยทุกอย่าง... เว้นแต่ว่า... วรเมธจะทำตามที่ฉันต้องการ...”

อลิสายืนมองวรเมธด้วยความตกใจ เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอก็รู้สึกได้ถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว