กลิ่นแก้วจาง...รางเลือน

Chapter 3 — เงาในกระจกเงาสะท้อน

ห้องจัดเลี้ยงหรูหราประดับประดาด้วยดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ราวกับจะกลบเกลื่อนเรื่องราวเบื้องหลังอันขมขื่น แสงไฟระยิบระยับสะท้อนกับแก้วแชมเปญในมือของแขกเหรื่อที่มาร่วมงานเปิดตัวโรงแรมแห่งใหม่ของตระกูลธนบดี พริมา หรือที่ในวงการรู้จักกันในนาม 'ฟ้า' ยืนพิงเสาหินอ่อน มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย แต่ภายในใจกลับปั่นป่วนราวกับพายุ.

“คุณฟ้าคะ คุณธนภัทรตามหาค่ะ” เสียงเลขาฯ สาวดังขึ้นข้างหู ดึงเธอออกจากภวังค์ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

“ค่ะ บอกเขาว่าฉันจะตามไป” พริมาตอบรับ ก่อนจะเดินตรงไปยังมุมหนึ่งของห้อง ที่ซึ่งร่างสูงโปร่งของธนภัทรยืนรออยู่ เขาอยู่ในชุดสูทสีเข้ม หล่อเหลาและดูสง่างาม แต่แววตาของเขากลับมีความเจ้าเล่ห์ซ่อนอยู่

“มาแล้วเหรอครับ คุณฟ้า” ธนภัทรเอ่ยทักพร้อมรอยยิ้มมุมปาก “ผมเห็นคุณยืนอยู่คนเดียว เลยคิดว่าคุณคงต้องการเพื่อนคุย”

“ขอบคุณค่ะ คุณธนภัทร” พริมาตอบเสียงเรียบ “แต่ฉันสบายดี”

“แน่ใจเหรอครับ” ธนภัทรเลิกคิ้ว “ผมสังเกตเห็นคุณตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ท่าทางคุณดูมีอะไรไม่สบายใจ” เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เบาลง “หรือว่าเรื่องของหมอชินธนภัทรยังรบกวนใจคุณอยู่”

คำพูดนั้นทำให้พริมาสะดุ้งเล็กน้อย เธอหันไปมองธนภัทรอย่างระแวง “คุณรู้เรื่องของฉันกับคุณหมอได้ยังไงคะ”

“ผมรู้หลายเรื่องครับ” ธนภัทรตอบพลางยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบ “และผมก็รู้ว่าคุณกลับมาครั้งนี้ ไม่ได้มีแค่เรื่องงาน”

พริมาเม้มปากแน่น นี่คือสิ่งที่เธอไม่ต้องการให้ใครล่วงรู้ เธอคิดว่าเธอเก็บงำความลับทั้งหมดไว้ได้ดีแล้ว แต่ดูเหมือนว่าธนภัทรจะมองทะลุเข้ามาในใจของเธอ

“คุณกำลังพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ” เธอพยายามปฏิเสธ

“อย่าปฏิเสธเลยครับคุณฟ้า” ธนภัทรยิ้มเยาะ “ผมเห็นแววตาของคุณตอนที่คุณมองเขาเมื่อคืนนี้ มันไม่ใช่แววตาของคนที่อยากจะแก้แค้นอย่างเดียว แต่มันมีความรู้สึกอื่น ๆ ปะปนอยู่ด้วย” เขายื่นมือมาแตะที่แขนของเธอเบา ๆ “และผมก็รู้ว่าคุณกำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่”

พริมาสะบัดแขนออกอย่างแรง “คุณพูดมากเกินไปแล้ว” เธอพูดเสียงลอดไรฟัน ก่อนจะหันหลังเดินหนีไป เธอไม่ต้องการให้ใครหน้าไหนมายุ่งเกี่ยวกับแผนการของเธอ โดยเฉพาะคนที่ไม่น่าไว้ใจอย่างธนภัทร

“เดี๋ยวก่อนครับคุณฟ้า!” ธนภัทรเรียกเธอไว้ “ผมไม่ได้มาเพื่อขัดขวางคุณนะ ผมแค่อยากจะเสนอความช่วยเหลือ”

พริมาหยุดเดิน แต่ไม่ได้หันกลับไป “ความช่วยเหลืออะไร”

“ผมมีข้อมูลบางอย่างที่คุณอาจจะต้องการ” ธนภัทรพูดเสียงเนิบนาบ “ข้อมูลที่จะทำให้คุณเข้าใจบางอย่างได้ดีขึ้น เกี่ยวกับอดีตของคุณกับคุณหมอชินธนภัทร”

หัวใจของพริมาเต้นแรง เธออยากรู้ความจริงเหลือเกิน เธออยากรู้ว่าทำไมชินธนภัทรถึงทิ้งเธอไปเมื่อสิบปีก่อน แต่เธอไม่ไว้ใจธนภัทรเลยสักนิดเดียว

“ฉันไม่ต้องการอะไรจากคุณทั้งนั้น” เธอพูดพร้อมกับเร่งฝีเท้าออกไป ทิ้งให้ธนภัทรยืนมองตามหลังเธอไปด้วยรอยยิ้มที่ยังคงติดอยู่บนใบหน้า

พริมาเดินออกจากห้องจัดเลี้ยง สูดอากาศบริสุทธิ์นอกระเบียง ลมเย็น ๆ พัดมาปะทะใบหน้า ช่วยให้เธอสงบลงได้บ้าง แต่คำพูดของธนภัทรยังคงก้องอยู่ในหัว เขารู้ความลับอะไรบ้าง? และเขาจะเอาข้อมูลนั้นมาเสนอเธอเพื่ออะไรกันแน่?

ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ทำให้เธอผวา เธอหยิบมันขึ้นมาดู ชื่อของ 'ชินธนภัทร' ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดรับสาย

“ฮัลโหลค่ะ คุณหมอ”

“ฟ้า” เสียงของชินธนภัทรดังมาจากปลายสาย ฟังดูอ่อนล้า “คุณอยู่ที่ไหน ผมกำลังตามหาคุณ”

“ฉันอยู่นอกห้องค่ะ” พริมาตอบเสียงเย็น

“ผมอยากคุยกับคุณ” ชินธนภัทรพูดต่อ “ผมรู้ว่าคุณโกรธผม ผมขอโทษ”

“ขอโทษแล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเหรอคะ” พริมาถามกลับน้ำเสียงตัดพ้อ

“ผมรู้ว่าผมทำผิดพลาดไปมาก” ชินธนภัทรยอมรับ “แต่ผมยังรักคุณนะฟ้า ผมไม่เคยหยุดรักคุณเลย”

น้ำตาเริ่มคลอหน่วยที่ดวงตาของพริมา คำพูดของเขาทำให้ความเจ็บปวดในอดีตกลับมาอีกครั้ง “ถ้าคุณรักฉันจริง ทำไมคุณถึงทำแบบนั้น”

“ผมจะอธิบายให้คุณฟัง” ชินธนภัทรพยายามแก้ตัว “แต่ตอนนี้... ผมมีเรื่องสำคัญกว่าจะบอกคุณ”

“เรื่องอะไรคะ” พริมาถามด้วยความรู้สึกสังหรณ์ใจที่ไม่ดี

“ผมกำลังจะแต่งงานกับอรณิชา” ชินธนภัทรพูดเสียงหนักอึ้ง “แต่ผมไม่ได้รักเธอ ผมถูกบังคับ”

“ถูกบังคับ?” พริมาทวนคำ “บังคับจากใคร”

“จากพ่อของเธอ” ชินธนภัทรตอบ “ท่านขู่ผมว่าจะเปิดเผยความลับบางอย่าง... ความลับที่คุณกับผมเคยทำร่วมกันเมื่อสิบปีก่อน”

พริมาอ้าปากค้างด้วยความตกใจ เธอจำได้ว่าตอนนั้นเธอกับชินธนภัทรได้ทำอะไรบางอย่างที่ผิดกฎหมายไปเพื่อช่วยครอบครัวของเธอ แต่เธอคิดว่าเรื่องนั้นได้จบลงไปแล้ว

“ความลับอะไรคะ” เธอถามเสียงสั่น

“ผมจะเล่าให้ฟัง” ชินธนภัทรพูด “แต่คุณต้องมาหาผมที่ห้องสวีทก่อนนะ ผมไม่อยากให้ใครได้ยินเรื่องนี้”

พริมาลังเล เธอกลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็อยากรู้ความจริงเกี่ยวกับความลับที่อาจจะเชื่อมโยงทั้งเธอและชินธนภัทรเข้าไว้ด้วยกัน

“ก็ได้ค่ะ” เธอตอบรับในที่สุด “ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”

หลังจากวางสาย พริมาก็รีบเดินไปยังลิฟต์ที่มุ่งหน้าไปยังชั้นบนสุดของโรงแรม ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เธอก็พบว่าตัวเองยืนอยู่หน้าห้องสวีทหรูหรา ที่ซึ่งรอคอยเธออยู่ไม่ใช่เพียงชินธนภัทร แต่เป็นร่างสูงอีกร่างหนึ่งที่ยืนรออยู่แล้ว เขาคือธนภัทร ชายหนุ่มผู้ลึกลับที่รู้ความลับของเธอ

“ยินดีต้อนรับครับ คุณฟ้า” ธนภัทรเอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้มกว้าง “ผมรอคุณอยู่นะ”

พริมาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมธนภัทรถึงมาอยู่ที่นี่ได้ และเขารู้ได้อย่างไรว่าเธอจะมา